Rozwód – rozwiązanie ważnego związku małżeńskiego przez sąd na żądanie jednego lub obojga małżonków. Rozwód oprócz owdowienia i unieważnienia małżeństwa jest jedną z okoliczności kończących małżeństwo.
Spis treści |
Na świecie
W wielu krajach wyrok sądu orzekający rozwód musi być poprzedzony okresem separacji. W krajach rozwiniętych liczba rozwodów cały czas rośnie. Do krajów europejskich, w których rozpada się przynajmniej połowa małżeństw, należą Austria, Belgia, Białoruś, Czechy, Estonia, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Norwegia, Rosja, Szwajcaria i Ukraina, a do niedawna także Szwecja i Finlandia. Obecnie prym z najwyższym odsetkiem rozwodów bierze Hiszpania, która w 2005 wprowadziła ustawę o tzw. rozwodach ekspresowych[1]. Poza Europą do krajów, w których stosunkowo dużo małżeństw kończy się rozwodami, należą Stany Zjednoczone, Kanada, Australia, Nowa Zelandia, Japonia, Korea Południowa, Kuba, Kuwejt i Zjednoczone Emiraty Arabskie.
W Polsce
Według prawa polskiego przesłanką rozwodu jest trwały i zupełny rozkład małżeństwa (Art. 56 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Mimo istnienia wszystkich przesłanek dopuszczalności rozwodu, nie można go udzielić, jeżeli z jego powodu ucierpiałoby dobro małoletnich dzieci lub jeżeli udzielenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (Art. 56 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).
Kościół katolicki nie przewiduje możliwości rozwodu w przypadku zawarcia ślubu kościelnego; istnieje jedynie możliwość stwierdzenie nieważności małżeństwa w dowolnym czasie jego trwania[2][3][4]. Oznacza to w przypadku par, które zawarły ślub kościelny i cywilny, że po rozwodzie – uzyskanym na gruncie prawa świeckiego – ich małżeństwo (w rozumieniu prawa kanonicznego) wciąż trwa, a więc ponowne zawarcie ślubu kościelnego jest niemożliwe[5].
Statystyka rozwodów w Polsce
Dane GUS:
- liczba rozwodów:
- rok 2000: 43 tys.
- rok 2001: 45 tys.
- rok 2002: 45 tys.
- rok 2003: 49 tys.
- rok 2004: 56 tys.
- rok 2005: 67,6 tys.
- rok 2006: 71,9 tys.
- rok 2007: 66,6 tys. (26,8% liczby nowo zawartych małżeństw)
- rok 2008: 65,5 tys. (25,4% liczby nowo zawartych małżeństw)
- przyczyny rozwodów w 2004 r.
- niezgodność charakterów: 32%
- zdrada: 24%
- nadużywanie alkoholu: 23%
- naganny stosunek do członków rodziny: 9%
- problemy finansowe: 9%
- inne: 3%
W 75% przypadków powództwo wnosiła kobieta. 70% rozwodów nie kończy się orzekaniem o winie. Jeżeli jest inaczej, to wina najczęściej jest po stronie mężczyzny. Prawie trzy razy częściej rozwodzą się mieszkańcy miast niż osoby mieszkające na wsi.[6]
Zobacz też
Przypisy
- ↑ M. Raczkiewicz: (pol.). Radio Watykańskie, 2007-05-29. [dostęp 2010-02-19].
- ↑ Kodeks prawa kanonicznego, Tytuł VII: MAŁŻEŃSTWO, rozdz. II, III i IX
- ↑ Katechizm Kościoła Katolickiego. Warszawa: Pallottinum, 27 października 1994. , nr 1650, 2382-2386
- ↑ Sławomir Jeżmański: (pol.). Racjonalista, 2005-05-20. [dostęp 2010-02-19].
- ↑ . Wydawnictwo WAM. [dostęp 2010-02-20].
- ↑ Źródło: Charaktery, nr 9/2006
