Lesbijka – kobieta o orientacji homoseksualnej. Określenie pochodzi od greckiej wyspy Lesbos, gdzie żyła poetka Safona, której przypisuje się uwielbienie dziewcząt.
W obecnej polszczyźnie rzeczownik lesbijka ma wydźwięk neutralny i jest akceptowany w środowisku samych lesbijek, w odróżnieniu od językowo niezręcznego i mającego charakter kliniczny określenia homoseksualistka[1].
Również w krajach anglojęzycznych społeczność osób homoseksualnych preferuje określenia lesbian i gay uznając przy tym rzeczownik za termin nieodpowiedni lub wręcz obraźliwy w zastosowaniach innych niż opracowania naukowe[2].
Współcześnie społeczność lesbijek, gejów, transseksualistów i osób biseksualnych określana jest skrótowcem LGBT.
Spis treści |
Erotyka lesbijska w sztuce
-
Zobacz też: Motywy LGBT w literaturze.
W kulturze europejskiej najstarszymi zachowanymi do naszych czasów dziełami sztuki odnoszcymi się do miłości lesbijskiej są freski Thermae suburbanae z rzymskiego miasta Pompeja. W czasch późniejszych przedstawienia tego typu były obłożone tabu, najprawdopodobniej ze względu na negatywny stosunek tradycji chrześcijańskiej do homoseksualizmu. W okresie odrodzenia się zainteresowania kulturą i mitologia antyku temat miłości lesbijskiej ( i homoseksualnej w ogóle)i motywy mające związany z nią podtekst zaczynają pojawiać się u wielkich mistrzów malarstwa europejskiego takich jak François Boucher, William Turner,Jean-Auguste-Dominique Ingres (Łaźnia turecka), Gustave Courbet, Henri de Toulouse-Lautrec [3][4], Gustav Klimt [5], Egon Schiele [5], Christian Schad [6] Albert Marquet , Balthus i Leonor Fini .
Zmysłowy i bardziej dosłowny sposób przedstawiania miłości lesbijskiej znajdujemy u wielu artystów ilustratorów; należy tu wymienić takie znakomitości jak Édouard-Henri Avril , Franz von Bayros , Martin van Maële , Rojan, Gerda Wegener , Vala Moro , and Tom Poulton .
Przypisy
Zobacz też
Linki zewnętrzne
